خاک بکر

درباره کتاب:

خاک بکر (1877) آخرین رمان ایوان تورگنیف (1818-1883) است. رمان بر پایۀ تضاد و کشمکش میان گروه‏های یک جامعۀ در آستانۀ تغییر به پیش می‏رود. کشمکشی که در درون خود افراد نیز به همان قدرت و نیرو وجود دارد که بین او و دیگری. و تورگنیف همه را به یک چوب می‏راند؛ هم نژادنف کله‏پرباد و سودازده و مدعی را، هم سیپیاگین را که طوطی‏وار به آدام اسمیت ارجاع می‏دهد و بیشتر از آنکه اصول عقاید اسمیت را بداند ذهنش متوجه طعم شرابی است که می‏نوشد، و با این همه فرمایش می‏کند که «اصول عقاید اسمیت باید با شیر مادر نوشیده شود». تردید میان بازگشت به زندگی عادی و اشرافی یا در پیش گرفتن راهی انقلابی که نه خودت می‏دانی به کجا منتهی می‏شود و نه مخاطبی می‏یابی سرانجام نژادنف را از پای درمی‏آورد. مارینا با سالومین ــ که کمتر لاف می‏زند ــ پیوند می‏یابد؛ آیا تورگنیف نجات روسیه را در این پیوند میان اراده و عملگرایی می‏یابد؟